ปลาซ เด วอสช์ และเขตมาเรส์ (Place des Vosges, Marais) จัตุรัสที่สวยที่สุดในยุโรป


ปลาซ เด วอสช์ และเขตมาเรส์ (Place des Vosges, Marais)

การเดินทาง: เมโทรสาย 1, 5 และ 8 สถานีบาสตีย์

บางคนว่าจัตุรัสในเขตมาเรส์นี้เป็นจัตุรัสที่สวยที่สุดในยุโรป แต่ที่แน่ๆปลาซ เด วอสช์ (Place des Vosges, Marais) นี้เป็นจัตุรัสเก่าแก่ที่สุดของเมือง สร้างตั้งแต่สมัยพระเจ้าเฮนรี่ที่ 4 ที่ตั้งของปลาซ เด วอสช์นี้เคยเป็นวังของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 2 และพระนางแคทเธอรีน เดอ เมดิซีมาก่อน เรียกว่าปลาซ โรยาล (Place Royale) เป็นโครงการที่พักอาศัยแห่งแรกในปารีสที่คํานึงถึงความรื่นรมย์ของผู้อยู่ เมื่อแรกเริ่มพระเจ้า เฮนรี่ที่ 4 ต้องการให้เป็นที่อยู่ของคนงานทําชุดชั้นในให้พระราชินี ของพระองค์ แต่โปรเจ็คนี้สวยเกินห้ามใจพวกเจ้าขุนมูลนายเศรษฐีและเหล่าคหบดีจึงย้ายเข้ามาอยู่แทน ในสมัยก่อนนั้นปารีสหรือนครหลวงทั้งหลายในยุโรปไม่ได้มีสภาพเหมือนในปัจจุบัน บ้านเมืองในยุคกลางแออัดสับสน รถม้าวิ่งวุ่นวายชนกับคน ไม่มีพื้นที่สีเขียวให้คนพักผ่อน พระเจ้าเฮนรี่ที่ 4 เป็นพระองค์แรกที่คิดวางแผนพัฒนาชุมชนแบบนี้ขึ้น

จัตุรัสนี้มีต้นลินเดนเรียงรายอยู่ริมรั้วล้อมลานกว้างที่อยู่ตรงกลาง มีน้ำพุวางอยู่ 4 มุม สนามหญ้าตัดเนียนเรียบล้อมน้ำพุทั้งสี่ไว้อีกที สวนนี้เป็นที่หย่อนใจของผู้คนทั้งหลายและผู้พักอาศัยอยู่ใน อาคารทั้งสี่หลังรอบลานนั้น อาคารทั้งสี่แบ่งเป็นบ้านพักอาคารละ 9 หลัง แต่ละด้านมีจั่วสวยงามได้สัดส่วน อาคารทําด้วยอิฐสีแดงสลับขาว ทําให้ความงดงามทางสถาปัตยกรรมไม่ด้อยไปกว่าความสําคัญทางประวัติศาสตร์ที่เป็นจัตุรัสแห่งแรกของปารีสอีกด้วย

จัตุรัสนี้เป็นต้นแบบให้แก่โคเวนท์ การ์เดนที่ลอนดอนเหมือนกับที่ซอร์บอนเป็นแรงบันดาลใจให้ออกซ์ฟอร์ดอย่างไรอย่างนั้น

วิคเตอร์ ฮูโกเคยมีอพาร์ตเมนต์อยู่ที่เลขที่ 6 ของจัตุรัสนี้ มงซิเออร์ ฮูโกมิได้อยู่เปล่าหากแต่ยังชักนําให้เมียน้อยมาอยู่ใกล้ๆกันประหยัดเวลาเดินทาง ปัจจุบันเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้เข้าชมได้

เดินเข้าปลาซ เด วอสช์ทางถนนเดอ บราก (Rue de Birague) ย้อนรอยทางเข้าของพระเจ้าแผ่นดิน เหล่าข้าราชบริพาร ถึง 400 ปี ถนนนี้เคยมีชื่อว่า รอยาล (Rue Royale) ตามบทบาท แต่เมื่อไปถึงที่จริงแล้วอาจตกใจเพราะเป็นเพียงถนนเล็กแคบๆ ต้องคอยหลบรถที่วิ่งวูบวาบให้ทัน ปัจจุบันปลาซ เด วอสช์เป็นบ้านพักอาศัยของผู้มีอันจะกินในปารีสอีกครั้ง ชั้นล่างสุดเป็นร้านขายของกระจุกกระจิกบ้าง ของเก่าสูงค่าบ้าง ร้านอาหารบ้าง เขตมาเรส์นี้เป็นที่ตั้งของพระราชสํานักมาตั้งแต่สมัยพระเจ้า ชาร์ลส์ที่ 5 เจริญรุ่งเรืองในสมัยพระเจ้าเฮนรี่ที่ 4 และเป็นเขตที่อยู่ อาศัยของเหล่าขุนนางมาจนถึงสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ย้ายออกไป อยู่ที่แวร์ซายส์จากนั้นมาเรส์ก็เสื่อมลงเป็นลําดับ บ้านช่องที่เคยงดงามก็ทรุดโทรมผุพัง มีดําริจะทุบตึกเก่าๆย่านมาเรส์ทิ้งแล้วสร้างตึกใหม่ขึ้นมา แต่คนปารีสร่วมกันเข้มแข็งลงนามคัดค้านทําให้รอดมาได้ มาเรส์กลับมาเป็นที่อยู่ชั้นแนวหน้าของปารีสอีกครั้ง หลังจากปี ค.ศ. 1960 นี้เอง

มาเรส์เป็นที่อยู่ของพวกยิวมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 ปัจจุบันนี้ เป็นถิ่นที่อยู่ของชาวเกย์แห่งปารีสอีกสถานหนึ่ง ร้านรวงที่ขายของ เฉพาะกิจทั้งหนังสือและอื่นๆ แต่มิใช่ว่าจะดูโจ๋งครึ่มจนรับไม่ได้ ถ้าอยากเห็นของเก๋ๆ ของเกย์ต้องไปที่ถนนวีอีล ดู ตอมป์ (Rue Vieille du Temple) นอกนั้นเขตนี้ก็มีร้านขายไวน์ ขายชีส หรือ ผลไม้มีให้เห็นเป็นชีวิตปกติเรียบง่ายของปารีสอีกแห่งหนึ่ง